25 فوريه 2008
اما صنایع باید نگرانی های موجود درباره تامین مواد غذایی را برطرف کنند
آغاز متن
واشنگتن –زیست توده ها از حداقل 4000 سال پیش که انسان برای اولین بار چوب را سوزاند، منبع مطمئن و ساده ای برای تامین انرژی بوده اند. امروزه با توجه به نیاز مبرم به کاهش وابستگی به سوخت های فسیلی، پیشرفت های تکنولوژیکی در حال هموار کردن راه برای استفاده از زیست توده ها در آینده هستند.
بسیاری معتقدند که سوخت های بیولوژیکی به عنوان یک زیرمجموعه مهم از زیست توده ها، جایگزینی غیرآلاینده و تجدیدپذیر برای سوخت های فسیلی در حمل و نقل به شمار می روند. بسیاری دیگر نیز می گویند که سوخت های بیولوژیکی مانند اتانول به دست آمده از غلات، زمین های زراعی و تامین مواد غذایی در جهان را به مخاطره خواهد افکند و هنوز تا کاربردی شدن تکنولوژی استفاده از مواد غیرغذایی زمان زیادی مانده است.
زیست توده به هرگونه ماده آلی شامل ضایعات کارخانه های چوب بری، درختان و میوه های از بین رفته در جنگل ها، محصولات فرعی کشاورزی، مدفوع حیوانات و انسان ها و عناصر آلی پسماندهای شهری و صنعتی و بسیاری از موارد دیگر اطلاق می شود.
از زیست توده ها بسته به مواد آلی موجود در آنها برای ساخت محصولات متنوعی مانند پلاستیک، پلیمر، فرش، پارچه، مواد شوینده، مواد نرم کننده و روغنی و سوخت مورد نیاز برای حمل و نقل استفاده می شود.
زیست توده ها را می توان بر خلاف سایر منابع تجدیدپذیر انرژی مانند انرژی خورشیدی و بادی، به صورت مستقیم به سوخت های بیولوژیکی مایع مانند اتانول و بیودیزل تبدیل کرد. این سوخت ها برخی از موارد استفاده از زیست توده ها هستند که سریع ترین رشد را دارند.
به گفته انجمن سوخت های تجدیدپذیر که در واشنگتن قرار دارد، میزان تولید اتانول در جهان در سال 2006 در حدود 51.1 میلیارد لیتر بوده است و با توجه به تلاش کشورها برای کاهش واردات نفت، تقویت اقتصاد روستایی و کمک به پاکیزگی هوا، میزان تولید اتانول در حال افزایش می باشد. همچنین انتظار می رود افزایش نگرانی ها درباره تولید گازهای گلخانه ای و کم شدن منابع نفتی جهان نیز موجب افزایش تولید اتانول شود.
بیل هولمبرگ، یکی از اعضای هیئت مدیره شورای آمریکایی انرژی های تجدیدپذیر، به America.gov گفت: "تولید اتانول در جهان به سرعت در حال افزایش است. ایالات متحده بیشترین تولید را دارد و برزیل در رتبه دوم قرار دارد. سایر کشورها نیز در حال توسعه صنعت تولید اتانول خود هستند."
کانادا، چین، هندوستان و کشورهای آمریکای لاتین نیز در حال توسعه و پیشبرد برنامه های سوخت های بیولوژیکی خود می باشند.
مواد غذایی در برابر سوخت
اتانول یک سوخت الکل است که از شکر موجود در غلات و حبوبات مانند ذرت خوشه ای و گندم و پوست سیب زمینی، برنج، نیشکر و چغندر قند به دست می آید.
تام فاوست، مدیر تکنولوژیکی برنامه زیست توده ها در آزمایشگاه ملی انرژی های تجدیدپذیر (NREL) وزارت انرژی ایالات متحده به America.gov گفت: "برزیل اتانول خود را منحصراً از نیشکر تولید می کند و در ایالات متحده اتانول تقریباً تنها از ذرت به دست می آید."
1. National Renewable Energy Laboratory (NREL)
پايان متن
اين تارنما توسط دفتر برنامه های اطلاعات بين المللی وابسته به وزارت امور خارجه ايالات متحده منتشر می شود.
پيوند با ساير تارنماها نبايد به منزله تاييد نظرات ذکر شده در آنها تعبير گردد.