United States Holocaust Memorial Museum The Power of Truth: 20 Years
Museum   Education   Research   History   Remembrance   Genocide   Support   Connect
Donate

 

 

Voices on Antisemitism — A Podcast Series

Margaret Lambert

April 10, 2008

Margaret Lambert

athlete, excluded from 1936 Olympic Games

In 1936, Margaret Lambert was poised to win a medal at the Berlin Olympic Games. Just one month before the Olympics began, Lambert was informed by the Reich Sports Office that she would not be allowed to compete.

RSS Subscribe | Download | Share | Comment

Download audio (.mp3) mp3 – 8.88 MB »

Transcript also available in:
English
Español
إطلع على الترجمة العربية للنسخة المسجلة


Transcript:

10 آوریل 2008
مارگارت لمبرت
ورزشکار محروم شده از بازی های المپیک 1936


در سال 1936، مارگارت لمبرت آماده کسب مدال در بازی های المپیک برلین بود. اما درست یک ماه پیش از آغاز المپیک، اداره تربیت بدنی رایش به او اطلاع داد که اجازه شرکت در رقابت های المپیک را ندارد.

مارگارت لمبرت:
من به عنوان نماینده آلمان در بازی های المپیک انتخاب شدم. و از سال 1934 تا 1936 در تیم المپیک بودم تا اینکه آنها مرا بیرون کردند. طی آن دو سال، اجازه داشتم که سه بار در رقابت ها شرکت کنم. و هر بار هم حریف هایم را شکست دادم.

دنیل گرین:
در سال 1936، مارگارت لمبرت، قهرمان پرش ارتفاع آماده کسب مدال در بازی های المپیک برلین بود. درست یک ماه پیش از آغاز بازی ها، لمبرت- که در آن زمان گرتل برگمان نامیده می شد- از سوی حزب نازی اطلاع یافت که اجازه شرکت در رقابت ها را ندارد. لمبرت که اکنون 94 ساله است و در کویینز زندگی می کند، عکس ها و یادگاری های سال های دهه 1930 را مرور می کند.

به دیدگاه هایی در باره یهودستیزی، مجموعه پادکست رایگان متعلق به موزه یادبود هولوکاست در ایالات متحده- که مدیون حمایت سخاوتمندانه نهاد الیور و الیزابت استانتن است- خوش آمدید. من دنیل گرین هستم. ما یک هفته در میان مهمانی را دعوت می کنیم تا در باره شیوه های متعددی که از طریق آن یهودستیزی و تنفر بر جهان امروز تأثیر می گذارد، نظرات خود را بیان کند. مهمان امروز برنامه ما مارگارت لمبرت است که از خانه اش در نیویورک با ما سخن می گوید.

مارگارت لمبرت:
زمانی که 19 سال داشتم، مرا به انگلستان فرستادند چون در آلمان آینده ای نداشتم. و در آنجا من تقریباً برای خودم کسی شدم.

در روز مسابقات قهرمانی انگلیس، پدرم برای تماشای مسابقه من آمد. او برایم پیغامی داشت مبنی بر اینکه باید به آلمان برگردم وگرنه...

ابتدا گفتم که برنمی گردم، اما پدرم توضیح داد که خانواده مان به دردسر می افتند. به همین دلیل تصمیم گرفتم که برگردم.

و به آلمان برگشتم که آن موقع شرایط وحشتناکی داشت. ورود یهودیان به رستوران ها، سینماها و مکان های دیگر ممنوع بود. و من با وجود آنکه عضو تیم المپیک زنان آلمان بودم اجازه ورود به استادیوم را نداشتم و نمی توانستم تمرین کنم.

به نظرم، فقط به خاطر عصبانیتم بود که آنقدر موفق شدم. اما زمان بسیار بسیار دشواری بود، چون حسابی ترسیده بودم. فکر می کردم: چطور می خواهند از شر من خلاص شوند؟ چون می دانستم که به من اجازه رقابت نخواهند داد. می دانستم.

اینکه من با وجود یهودی بودن اجازه شرکت در رقابت ها را داشتم تمامش تبلیغات بود. چطور چنین چیزی ممکن بود؟ 100000 نفر باشند و آنوقت یک دختر یهودی برنده شود؟ مطمئن بودم که برنده خواهم شد و این را از سر غرور نمی گویم. عین واقعیت است. و بعد با خودم می گفتم لابد یک شب می آیند و پاهایم را می شکنند یا کار دیگری می کنند. هر چیزی امکان داشت. هر چیزی.
و به گمانم، از همان لحظه ای که نامه ای دریافت کردم که در آن از من خواسته بودند در تیم المپیک آلمان باشم دقیقاً می دانستند که چطور می خواهند از دست من راحت شوند: آنها به بقیه گفتند که مصدوم شده ام و به همین دلیل نمی توانم در بازی ها شرکت کنم. که البته دروغ بود. تمامش دروغ بود.

هر روز وحشت داشتم. و در عین حال به شدت دلم می خواست شکستشان بدهم. باورکردنی نبود.

این نامه ای است که فکر می کنم دو هفته پیش از شروع بازی های المپیک دریافت کردم و در آن نوشته شده که شایستگی کافی برای شرکت در بازی ها را ندارم.

آنها صبر کردند تا آمریکایی ها راهی آلمان شوند و هیچکس هم فکر نمی کرد که آنها وقتی این نامه به دستم برسد برگردند.

مدتهای مدیدی است که سراغ این چیزها نرفته ام.

رکورد مسابقات پرش ارتفاع در المپیک 1936 یک متر و شصت سانت بود. این نشان می دهد که من هم یک متر و شصت سانت می پریدم. همان ارتفاعی که رکورد المپیک بود. این بالا نوشته شده که من توانایی لازم برای شرکت در بازی ها را ندارم و این پایین مقاله روزنامه ای به تاریخ 29 ژوئن است که نشان می دهد من با رکورد آلمان برابری می کردم. اینها را اینجا چسبانده ام که ثابت کنم آنها عادلانه رفتار نکردند.

و این پایان ماجرا بود. تمام شد.

این آلبوم بریده جراید است. اینها چیزهایی است که برده ام: یک، دو ، سه مقام اول، چهار مقام اول، و به گمانم، دو مقام دوم.

اینها چیزهایی است که در باره من نوشته اند. از سر نخوت نمی گویم. در اینجا قهرمان شدم- دو بار. اگر می خواستم می توانستم خیلی مغرور شوم. من اینجا هستم،[آنقدر جلو افتاده ام که] کسانی که با من مسابقه می دادند را نمی توانید ببینید، و فقط 100 یارد بود!

قبلاً زیاد خواب و رویا می دیدم. و در خوابم همیشه 100000 نفر بودند و من هم ایستاده بودم منتظر پریدن. بعد اعلام می شد که باید بپرم اما نمی توانستم تکان بخورم.

و وقتی بیدار می شدم از دست خودم عصبانی بودم که چرا حالا هم نمی توانم این چیزها را فراموش کنم؟ اما این برای مدتی بسیار بسیار طولانی یکی از کابوس های من بود.

این تعداد کمی مدال است که برده ام. باید روی یکی از آنها نقش صلیب شکسته باشد که مدال مورد علاقه من است. اینجاست.

این همان مدالی است که وقتی یک متر و شصت سانت پریدم بردم. این هم علامت صلیب شکسته که درست در وسط آن است. و پرارزش ترین دارایی من است. 1936.

با خودم گفتم که اگر تسلیم شوم، می گویند: "ببینید چه بر سر یهودیان می آید؟ آنها به لعنت خدا هم نمی ارزند."

و بعد به آنها گفتم: " من به شما درسی خواهم داد که هیچوقت فراموش نکنید، چه بخواهید چه نخواهید." و همین کار را هم کردم.

این نه تنها یک پیروزی جسمانی بلکه پیروزی اخلاقی هم بود که یک یهودی از تمام آلمانی ها بهتر عمل کند. حتی امروز هم به نوعی احساس رضایت خاطر می کنم. نمی دانم چرا. شاید بهتر باشد که همه این چیزها را فراموش کنم و فقط به این فکر کنم که امشب چه غذایی بپزم.

 


 

Available interviews:

Jamel Bettaieb
Jeremy Waldron
Mehnaz Afridi
Fariborz Mokhtari
Maya Benton
Vanessa Hidary
Dr. Michael A. Grodin
David Draiman
Vidal Sassoon
Michael Kahn
David Albahari
Sir Ben Kingsley
Mike Godwin
Stephen H. Norwood
Betty Lauer
Hannah Rosenthal
Edward Koch
Sarah Jones
Frank Meeink
Danielle Rossen
Rex Bloomstein
Renee Hobbs
Imam Mohamed Magid
Robert A. Corrigan
Garth Crooks
Kevin Gover
Diego Portillo Mazal
David Reynolds
Louise Gruner Gans
Ray Allen
Ralph Fiennes
Judy Gold
Charles H. Ramsey
Rabbi Gila Ruskin
Mazal Aklum
danah boyd
Xu Xin
Navila Rashid
John Mann
Andrei Codrescu
Brigitte Zypries
Tracy Strong, Jr.
Rebecca Dupas
Scott Simon
Sadia Shepard
Gregory S. Gordon
Samia Essabaa
David Pilgrim
Sayana Ser
Christopher Leighton
Daniel Craig
Helen Jonas
Col. Edward B. Westermann
Alexander Verkhovsky
Nechama Tec
Harald Edinger
Beverly E. Mitchell
Martin Goldsmith
Tad Stahnke
Antony Polonsky
Johanna Neumann
Albie Sachs
Rabbi Capers Funnye, Jr.
Bruce Pearl
Jeffrey Goldberg
Ian Buruma
Miriam Greenspan
Matthias Küntzel
Laurel Leff
Hillel Fradkin
Irwin Cotler
Kathrin Meyer
Ilan Stavans
Susan Warsinger
Margaret Lambert
Alexandra Zapruder
Michael Chabon
Alain Finkielkraut
Dan Bar-On
James Carroll
Ruth Gruber
Reza Aslan
Alan Dershowitz
Michael Posner
Susannah Heschel
Father Patrick Desbois
Rabbi Marc Schneier
Shawn Green
Judea Pearl
Daniel Libeskind
Faiza Abdul-Wahab
Errol Morris
Charles Small
Cornel West
Karen Armstrong
Mark Potok
Ladan Boroumand
Elie Wiesel
Eboo Patel
Jean Bethke Elshtain
Madeleine K. Albright
Bassam Tibi
Deborah Lipstadt
Sara Bloomfield
Lawrence Summers
Christopher Caldwell
Father John Pawlikowski
Ayaan Hirsi Ali
Christopher Browning
Gerda Weissmann Klein
Robert Satloff
Justice Ruth Bader Ginsburg